вторник, 24 февраля 2015 г.

Нібыта чыстае сумленне.

Нібыта чыстае сумленне, 
З'явілася переда мною ты.
І ў час радзілася здіўленне
Думак, што ляцяць да высаты.

Я неўзабаве успомніў, што існуе Бог,
Адчуў, як пахне першы снег.
Ты лекар ад усіх хвароб
І самы патаемны грэх...

Адчуў, як сонейка ласкае мураву,
Заплюшчыў хутка вочы.
Як кветка пахне у саду,
Дня надыход і наступленне ночы - 
Тое для меня і ты.