Калі табе балюча стане,
Ты рукі да каханай працяні,
Адчуй, як сэрца замірае,
І дыханне гучнае ў цішыні.
Калі нахлынуць здрады хвалі,
Заплюшчы вочы і ўбачыш снег;
А на душы спакойна стане,
Яна твой самы патаемны грэх.
Калі націсне боль сардэчны,
Ты прыгадай вось гэтыя радкі;
І не было яшчэ сустрэчы,
Каб не пацалаваў яе рукі.
Калі трывожныя ўспаміны,
Як хвалі мора паласнуць;
Ты напішы да ей, да мілай,
Тады будзе лягчэй заснуць.
Ты рукі да каханай працяні,
Адчуй, як сэрца замірае,
І дыханне гучнае ў цішыні.
Калі нахлынуць здрады хвалі,
Заплюшчы вочы і ўбачыш снег;
А на душы спакойна стане,
Яна твой самы патаемны грэх.
Калі націсне боль сардэчны,
Ты прыгадай вось гэтыя радкі;
І не было яшчэ сустрэчы,
Каб не пацалаваў яе рукі.
Калі трывожныя ўспаміны,
Як хвалі мора паласнуць;
Ты напішы да ей, да мілай,
Тады будзе лягчэй заснуць.
